به نام خداوند بخشنده مهربان

«هرکس نفسی را نجات بخشد گویی همۀ نفس‌ها را نجات بخشیده»

جزوه آموزشی

((پایه‌های علمی و مالی))

جمعیت مسافران رهایی

تهیه و تنظیم: کارگروه علمی

باور ما توانستن بود و توانستیم

 موضوع آموزشی:

در استحکام پایه‌های مالی و علمی جمعیت من چه کرده‌ام؟

برای دانستن، توانستن لازم است. اگر توان بدست آوردن امکانات آموزشی را داشته باشیم، می‌توانیم در مسیر آموزش و دانایی قرار گیریم و در غیر اینصورت، تکلیف مشخص است که چه می‌شود؟

بنابراین، برای هر آموزش و آموختنی، در ابتدا، توان مالی مطرح می‌شود تا به دنبال آن، امکانات آموزشی فراهم شود.

لذا، این گروه، یک مرکز راهنمایی درمان است، برای اینکه بتواند همگام با پیشرفت علم و گوناگونی مواد مخدر صنعتی؛ شیمیایی و افزایش مراجعان، شرایط مناسب برای فعالیت را فراهم نماید، که توجه به دو اصل اساسی، یعنی استحکام پایه‌های مالی و علمی ضروری است.

پایه‌های مالی و علمی، اصلی‌ترین ستون‌های این تشکل است.

برای فراهم نمودن حداقل امکانات برای ارائه خدمات و کمک به افراد خواهان رهایی، توان مالی نیاز اساسی است و اگر این توان وجود نداشته باشد، گروه قادر به فعالیت نخواهد بود.

پایه اول: توان مالی برای ارائه خدمت(ادامه حیات گروه )و فراهم کردن امکانات آموزشی اولین پایه تشکل مردمی است.

پایه دوم: دانش و تولید علم برای ارائه به افراد و به روز رسانی و ارتقا فرایند آموزش برای درمان و رهایی بسیار با اهمیت است که این‌هم منوط به تأمین هزینه‌های آن است.

اگر توجه کنیم، برای تمام ما این امکانات فراهم شده است. هر یک از ما که برای درمان خود یا عضوی از خانواده‌ به این مکان مراجعه کردیم، از امکانات مالی و توان علمی گروه استفاده کرده‌ و به رهایی رسیدیم.

با نگاهی گذرا به این سطح فعالیت، قطعاً درمی‌یابیم که چه تلاش‌هایی صورت گرفته تا جمعیت بتواند به این شکل فعالیت کند، آن‌هم با توجه به اینکه خدمات خود را به‌صورت رایگان ارائه می‌دهد و مراجعه‌کنندگان مجبور به پرداخت وجهی بابت درمان خود نیستند.

از سوی دیگر، علم و دانش است که ما را با علل گرایش و راهکارهای درمان اعتیاد آشنا کرده از این رو می‌توانیم در مسیر درمان و رهایی قدم برداریم.

پایه علمی در درمان این بیماری موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی از آن گذشت؛ اگر علم و دانش همراه با تجربه، شناخت و آگاهی از این بیماری روحی و روانی در اختیار ما نبود، هرگز قادر به درمان و رسیدن به رهایی نبودیم؟

سخن رهسپار:

دوستان آیا فراموش کرده‌ایم که قبل از ورود به جمعیت چه ترک‌ها که نکردیم، چه ذلت‌ها و چه خماری‌ها که نکشیدیم، آن‌هم بی‌نتیجه؛ زیرا نمی‌دانستیم، اعتیاد را نمی‌شناختیم، راهکار مناسب و کاربردی بلد نبودیم، در جهل و نادانی دست به هر اقدامی می‌زدیم تا شاید به رهایی برسیم، با چنان حسرتی به انسان‌های سالم نگاه می‌کردیم گویی آنها فقط انسانند که سالم و رها هستند از خودم و خدای خودم می‌پرسیدم، یعنی می‌شود من هم روزی مواد مصرف نکنم و رها باشم؟ صبح که بیدار می‌شوم خمار نباشم؟ یعنی می‌شود؟ اما نمی‌شد، یعنی نشد که نشد تا زمانی که با جمعیت آشنا شدم و اینجا بود که با کمک راهنمایان توانستم به رهایی برسم.

این گروه با در نظر گرفتن تمامی مشکلات، با عشق و محبت امکانات مالی و علمی خود را در اختیار تک‌تک ما و دیگر افراد خواهان رهایی قرار داده و قرار خواهد داد تا در کمال آسایش و آرامش در مسیر درمان و پایداری گام بردارند.

این امکانات مالی و علمی، هر دو در درون گروه به وجود آمده و تولید شده است. تمام امکانات مالی حاصل کمک‌های اعضا است، حاصل جمع شدن قطره‌قطره کمک‌ها است. علم و دانش گروه نیز محصول تلاش و تحقیقات پایه‌گذاران جمعیت است.

افرادی که سالها در دنیای اعتیاد به سر می‌بردند، بعد از چند سال از دنیای تاریک رها و به درمان رسیده قدر زندگی و آزادی را می‌دانند و تلاش می‌کنند تا این توان را به افراد خواهان رهایی و گرفتار ارائه دهند.

بنابراین، آنچه اکنون در گروه وجود دارد، چه مالی و چه علمی، همه محصول تلاش مسئولین و دیگر اعضای جمعیت است و از بیرون چیزی وارد نشده است. اگر تلاش اعضای جمعیت در استحکام پایه‌های مالی و علمی نبود، به نظر شما در حال حاضر کجا بودیم و در چه وضعی بودیم؟

اگر در مقابل خدمات و کمک‌هایی که به ما می‌شود، پاسخ ما بی‌تفاوتی باشد، به‌طور قطع، بی‌تفاوتی، پاسخ خاص خود را خواهد داشت. اگر پاسخ ما به آنچه دریافت نمودیم، تلاش برای بازپرداخت آن باشد، قطعاً پاسخی که به دنبال خواهد داشت، ادامه شرایط در وضع بهتر خواهد بود.

اگر در مقابل آنچه که از جمعیت، دریافت نمودیم، بی‌تفاوت باشیم، باید منتظر از دست دادن این نعمت باشیم؛ اگر بی‌تفاوت نباشیم و مانند درختی باشیم که در مقابل آنچه دریافت نموده، میوه‌های مرغوب و شیرین تولید می‌کند، منتظر باغبانی باشیم که به این درخت توجه بیشتری خواهد کرد. و منتظر افزایش نعمت باشیم. کسانی که به هر نحو سعی می‌کنند در استحکام پایه‌های مالی و علمی جمعیت نقشی داشته باشند، مانند ‌همان درخت میوه هستند که هر آنچه دریافت نموده، چندین برابر باز پس می‌دهند.

حال این تلاش، می‌تواندکمک مالی، کمک داوطلبانه به سبد پول در جلسات، کمک به خرید ساختمان، خرید وسایل و لوازم آموزشی، حضور موثر و کمک در برنامه‌های ورزشی، مراسمات، همایش‌ها و جشن‌های جمعیت، تبلیغات و جذب تازه وارد یا هر خدمت دیگری باشد، همه از مصادیق تلاش در جهت استحکام پایه‌های مالی و علمی است.

باید بدانیم همۀ ما برای خدمت و آموزش قدم به حیات گذاشته‌ایم، ابتدا آموزش و سپس خدمت درست انجام دهیم.

خدا لیاقت خدمت به بندگان را به هرکسی نمی‌دهد. اگر ما در طلب این سعادت نباشیم، هستند کسانی که سخت در طلبند.

سخن همسفر؛

 یادم می‌آید روزهایی را که نه در زمین جا داشتم و نه در آسمان، آرام و قرار نداشتم همیشه گمگشته‌ای داشتم، روزهایی که تحمل شرایط بسیار دشوار بود نه تاب رفتنم بود نه تاب ماندن. قرار گرفتن در وادی اعتیاد شرایط را به‌قدری سخت می‌کند که حتی قدرت اندیشیدن و حرکت را از ما می‌گیرد و حالِ امروزم را می‌بینم که به همراه رهسپارم به سمت ساختن پیش می‌رویم و این ساختن در آغاز از خودمان شروع می‌شود.

ما در این جا آموزش می‌بینیم که باید اولین و صادقانه‌ترین خدمت را به خودمان نماییم، ارزنده‌ترین محبت را به خود نماییم، زیباترین لباس را به تن فکر و اندیشه خود کنیم. ما در جمعیت یاد می‌گیریم که عملکرد انسان رابطه‌ مستقیمی با افکار او دارد در نتیجه همه‌چیز را به‌درستی دیده، حس کرده و درک می‌کنیم و … از هستی بهتر لذت می‌بریم. زمانی در وادی اعتیاد ما همسفران به‌جایی رسیدیم که حتی تحمل خودمان را هم نداشتیم و رهسپاران ما نیز با کوچک‌ترین مسئله‌ای در آستانه‌ی فروپاشی قرار می‌گرفتند، به زمین و زمان بد و یبراه می‌گفتند و دگر هیچ‌چیز جز همان مواد که همه‌چیزشان را از آنها گرفته بود، ساکت نگه شان نمی‌داشت آنهم برای لحظه‌ای و بعد روز از نو روزی از نو ..

امروز ما همسفران و رهسپاران آرام بر روی صندلی‌ها ‌نشسته و آموزش می‌بینیم و راه بهتر بودن و زندگی بهتر را می‌آموزیم. آرامشی که ما اینجا می‌گیریم و تفکری که در امور خود داریم ما را به‌جایی رسانده که از هر محلی که در آن حاضر می‌شویم بهتر لذت می‌بریم و آیات و نشانه‌های الهی را بهتر درک می‌کنیم و این چیزی جز نتیجه‌ آموزش و علمی که این جا به ما می‌دهد نیست.

این جا به ما یاد دادن که فرد مصرف کننده یک بیمار است اینجا تنها جایی است که به ما می‌آموزد که اصلی‌ترین دغدغۀ انسان، حال خوب است و برای همین است که افراد در اعتیاد گیر می‌کنند. اینجا علم و تجربه ما را مجاب می‌سازد که برای انسانی بهتر بودن باید به دور از هر ضد ارزش قدم برداشت، نگاه را فراتر از قضاوت‌های فردی و مشکلات وجودی برد و به دور از هر وابستگی آزاد و رها فکر و عمل کرد.

در قوانین جمعیت(قانون12) می‌گوییم ما یک گروه مردم‌نهاد هستیم و به هیچ گروهی وابسته نیستیم و از لحاظ مالی به خود متکی هستیم. تک‌تک افرادی هم که در اینجا به رهایی می‌رسند همچون خشت‌هایی هستند که حضورشان نه‌تنها پایه‌های مالی را قوت می‌بخشد بلکه بنای اینجا را نیز شکل می‌دهد؛ هر یک از ما قطره‌ای از دریا هستیم که نبود هرکدام‌ از ما رحمت دریا را شامل نمی‌شود، در اینجا هر فرد به هر شکل که کاری از دستش ساخته است امور مالی را حمایت می‌کند، به‌نوعی اینجا محل نزول و خانه‌ ماست که همگی در هر لحظه آستین خود را بالا زده‌ایم، آب‌وجارو کرده‌ و هر لحظه چراغ آن را روشن نگه‌داشته و می‌داریم و آن را به آیندگان انتقال می‌دهیم.

حالا در ازای این همه انرژی، علم و آرامشی که از این مکان مقدس گرفته‌ایم چه باید کرد؟

اگر نمی‌توانیم انسان خوبی باشیم بد هم نباشیم، اگر توان ساختن نداریم ویران‌ هم نکنیم (مثل قضاوت، حاشیه‌سازی و منفی‌بافی) کافی است آرام بنشینیم و انرژی خود را بیهوده به اطراف پراکنده نکنیم مگر برای آموزش و خدمت.

کافی است قدر تک‌تک صندلی‌ها و وسایل این مکان مقدس را بدانیم و در حفظ آن تلاش کنیم که باعث تخفیف هزینه‌های مالی است. به‌موقع بیاییم و برویم و جایگاه خود را بیابیم و لیاقتمان را به خود و خداوند اثبات نماییم. کافی است عملکرد خود را بهتر نماییم و قدردان باشیم این قوانینی است که هرلحظه به ما می‌گویند.

در آخر می‌توان حداقل فرزند نیک این جا بود، اگر نمی‌توان باری از دوش برداشت، باری هم نباید اضافه کرد. همین‌که من، رهسپار و همسفر بهتری باشم و به آن چه یاد می‌گیرم عمل کنم درست‌ترین است این تفکر کمک زیادی به حفظ پایه‌های مالی و علمی جمعیت می‌کند.

جمعیت، نباید فقط یک نهاد(ان جی او) یا (سمن) کوچک و محلی در زمینۀ اعتیاد باشد، بلکه باید به یکی از مراکز تحقیقاتی و بزرگ ‌در درمان اعتیاد، تبدیل شود، بدیهی است فعالیت در چنین ابعاد گسترده‌ای، نیازمند ایده، پیشنهاد، نظریه‌پردازی، برنامه‌ریزی یاری و کمک در زمینۀ علمی و ساختار مالی خودکفا و مستحکم به‌عنوان پشتوانه ‌باشد.

یکی از ویژگی‌های مهم و مؤثر که توانائی انجام کارهای بزرگ را به ما می‌دهد، برنامه‌ریزی برای پایه‌های مالی اینجا است. ما تازه شروع کرده و بنیه مالی زیادی نداریم، ولی فکر می‌کنم کمتر گروهی باشد تا این اندازه خدمات آموزشی رایگان، مناسب و با کیفیت داشته باشد و برنامه‌های خوبی برای آینده داریم.

ما همه باید یاد بگیریم که چگونه پیش‌بینی کرده و برای آینده پس‌انداز کنیم. می‌گویند پس‌انداز برای انسان‌های ثروتمند است؛ اما انسانی که ثروتمند است نیازی به پس‌انداز ندارد و انسان فقیر نیاز به پس‌انداز دارد. اگر می‌خواهیم پیشرفت کنیم، بایستی به این موضوعات توجه کرده و چشم انداز 20و50 و 100ساله داشته تا بتوانیم با کمترین مسئله‌ای در مسیر ارتقاء و پیشرفت گام برداریم. همه می‌دانیم ساختمان و وسایل امانتی از سازمان‌ها و ارگان‌های خصوصی و دولتی و شهرداری نه تنها مشکلی از ما حل نمی‌کند بلکه خود باعث مشکلات فراوان است و نمی‌توانیم روی پای خود بایستیم و همیشه وابسته‌ایم که با اهداف ما تناقض دارد بطور مثال اگر مکان برگزاری کارگاه آموزشی را فردا صبح بخواهند چه هرج و مرجی پیش می‌آید. دلسرد و بیقرار می‌شویم. بنابراین فقط می‌توانیم به خود متکی باشیم و به فکر ارتقاء توان مالی باشیم.

از نظر پایه‌های علمی هم ما جهش‌ و پیشرفت قوی و مهمی را در تمام سطوح نیاز داریم، هر چه اعضا و راهنمایان ما از نظر علمی قوی‌ و مستحکم‌تر و با علم و دانش روز باشند، پایه های علمی و سطح دانایی گروه ارتفا می‌یابد.

موفق باشید

رهسپار اسماعیل